ตั้ม 的个人资料ไม่นานฟ้าคงสดใสเหมือนเดิ...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
ไม่นานฟ้าคงสดใสเหมือนเดิมเวลายังคงเดินไปแบบไม่รอใครเหมือนเดิม ในขณะที่ใครอีกหลายคนไม่รู้เลยว่า............... |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
10月11日 คำว่า.....ระหว่างความรู้สึก ระยะห่าง ระหว่าง....... วันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป แต่กลับบางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น จากคนแปลกหน้า  กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จักคนคุ้นเคย หรือ คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่… บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย… จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน .... ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้ … และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น ... แต่ในทางกลับกัน... ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น ....กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก ... กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป ... แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่ แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ... ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา พอ ๆ กับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก... ไม่มีมาตราวัดใด ๆ ที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้ และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน... เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1 ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้ ... และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน .... เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ… กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ . ....... เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป... แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่ ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด.... เคยรู้สึกใช่ไหมว่า ... ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม… กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน... ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลาน… เจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า ขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน... เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า .... แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา ... ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน ไม่เคยรับรู้ว่า ... ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ ... ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ … การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน… บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต.... ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม.... ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของเวลา ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย… ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหาริย์... เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา... ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า … ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไป เพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี...เสียอีก... แล้วคุณ ๆ เล่า … เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม... เคยรู้สึกไหมว่า…บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึกเป็นกลับเป็นตัวแปรผกผันกัน เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ๆ หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม.... เคยคิดกันบ้างไหมว่า … ระหว่างคนพยายามเดินหนี คนที่พยายามเดินตาม และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน... 10月5日 ...
9月25日 อืม...............
มันเพราะดีนะ มันไม่แปลกใช้ไหมถ้าเราจาน้อยใจคายบ้างโดยที่เค้าไม่เคยรู้ตัว
เพราะว่ารัก เพราะว่าฝัน ฉันก็เลยทุ่มเทหมดใจทุกสิ่ง และสุดท้าย ที่ว่ารัก ไม่ทันไรก็เป็นเหมือนเก่า หลอกลวงกันทั้งนั้น ทุกวันนี้ความเป็นจริงที่โหดร้าย โลกมันไม่เคยลืมรักฉัน คำว่ารัก คนที่เคยมาบอกไว้ไม่ทันไรก้อลืมทุกสิ่ง หลอกลวงกันทั้งนั้น จะรักทำไม ให้มันทำลายใจตัวเอง หลอกลวงกันทั้งนั้น ให้ฉันตายใจ ฉันพอแล้วพอที ไม่มีที่จริงจัง เพราะรักเธอ เพราะไว้ใจ เธอมากไป วันนี้จึงเจ็บช้ำ ยิ่งรักจริง ฉันช้ำใจทรมาน มันทรมานเจียนตาย ต่อจากนี้เตือนตัวเองมาพอแล้ว รักที่มีแต่ทุ่มเทใจ ต่อจากนี้เตือนตัวเองให้จำไว้ ไว้ใจใครหมดใจไม่ได้ หลอกลวงกันทั้งนั้น จะรักทำไม ให้มันทำลายใจตัวเอง หลอกลวงกันทั้งนั้น ให้ฉันตายใจ ฉันพอแล้วพอที ไม่มีที่จริงจัง เพราะรักเธอ เพราะไว้ใจ เธอมากไป วันนี้จึงเจ็บช้ำ ยิ่งรักจริง ฉันช้ำใจทรมาน มันทรมานเจียนตาย (เพราะรัก จึงได้ไว้ใจ เพราะรักจึงไม่รักใคร) ….............. เพราะรักเธอ เพราะไว้ใจ รักเธอยิ่งเสียใจ retrospect เรทโทรสเปก 9月23日 ไม่ใช่ว่า " คำพูด " ไร้ความสำคัญไม่ใช่ว่า " คำพูด " ไร้ความสำคัญ แน่นอนว่าสำหรับคนที่คบกัน
การพูดบอกอีกคนว่า " รัก " ย่อมทำให้รู้สึกดีและมีความหมาย
หากคำพุด จะมีค่าแท้จริง ก็ต้องมีการกระทำควบคู่ไปด้วย
ไม่ใช่มีคำว่ารัก พูดขึ้นมาลอยๆ
ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยใส่ใจจดจำวันเกิด
ไม่เคยเป็นห่วงตอนไม่สบาย
ไม่เคยระวังรถให้ ตอนเดินข้ามถนน
มีคนมากมาย
ที่มั่วแต่ใช้เวลาหมดไปกับการคิดว่า...
จะสารภาพรักยังไงดีนะ ถึงจะน่าประทับใจ
จะเอ่ยคำสัญญายังไงดีนะ เพื่อให้อีกคนเชื่อมั่น
เอ่ยว่า " จะรักเธอไปจนกว่า ปลาจะเดินได้ "
ดีไหม ????
หรือจะเอ่ยว่า
"จะรักเธอในทุก ๆ ชาติ ที่ฉันได้มีโอกาสเกิดมา "
ซึ่งบางที
เวลาเวลาที่เรามัวแต่คิดโน่นนี่เกี่ยวกับวันข้าวหน้าอยู่นี้
ก็ทำให้เราสูญเสียเวลาที่จะทำดีกับคนที่เรารัก ในช่วงปัจจุบัน
-- อย่ามัวแต่คิดถึงอนาคต
จนลืมที่จะเอาใจใส่กับ " วันนี้ "
ที่เขาว่ากันว่า "คำพูดไม่สำคัญเท่ากับการกระทำ" นั้น
ไม่ใช่ว่า คำพูด ไม่ใช่สิ่งสำคัญเอาซะเลย
แต่คนที่ไม่สัญญาว่าจะรักกันจนตาย
แล้วทำให้เห็นด้วยตัวเองว่ารักได้อย่างสม่ำเสมอทุก ๆ วัน
กับคนที่มวแต่พร่ำคำสัญญา
หากกลับไม่มีสักการกระทำที่จะยืนยันว่ารักเราจริงนั้น
ไม่ว่าใคร ก้ย่อมต้องเห็นด้วยว่า
" คำพูดไม่สำคัญเท่ากับการกระทำ "
ดังนั้นอย่าเอาแต่พร่ำบอกรักกัน
อย่ายกความหวานไว้เหนืความจริง
เพราะหมื่นพันคำสัญญา
ไม่เคยมีค่า .... ถ้าไร้หนึ่งการกระทำเพื่อรักด้วยใจ |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
